Zrób plik audio głośniejszy lub cichszy o dokładną wartość, z przesterowaniem policzonym z góry
Przetwarzane w przeglądarce. Nic nie jest przesyłane.Zmiana głośności tutaj mnoży każdą próbkę przez jedną wartość, mierzoną i stosowaną w stronie. Najpierw pokazywane są szczyt, średni poziom i zapas pliku, a każde wzmocnienie ponad ten zapas podaje dokładną liczbę próbek, które spłaszczy. Plus 6 dB podwaja amplitudę; plus 10 brzmi dwa razy głośniej.
Ta strona została przetłumaczona maszynowo z angielskiego oryginału. Tłumaczenie nie zostało jeszcze sprawdzone przez człowieka, dlatego wiążąca jest wersja angielska. Przeczytaj angielski oryginał
Naciśnij Wybierz plik audio lub upuść go na stronę; jest mierzony na Twoim urządzeniu i nie jest wysyłany.
Odczytaj Najgłośniejszą próbkę, Średni poziom i Zapas przed przesterowaniem pliku.
W sekcji Zmiana wybierz W decybelach i przeciągnij suwak albo Ustaw szczyt i wybierz poziom w Szczyt na.
Sprawdź ostrzeżenie Zanim naciśniesz, naciśnij Zrób głośniej lub Zrób ciszej, a potem pobierz WAV.
Dodaj plik, a strona zmierzy go, zanim zaproponuje jakąkolwiek zmianę: najgłośniejszą pojedynczą próbkę, średni poziom i ile decybeli mieści się nad najgłośniejszym momentem. Potem wybierz zmianę w decybelach albo cel dla szczytu, a cały plik zostanie pomnożony przez tę jedną wartość.
Cyfrowy plik audio ma sufit. Każda próbka to liczba od minus jeden do jeden, a powyżej jedynki nie ma nic. Podniesienie o sześć decybeli pliku, którego najgłośniejszy moment jest już na minus trzech decybelach, wypycha szczyty trzy decybele ponad sufit, a te próbki zostają spłaszczone w prostą linię, słyszalną jako zniekształcenie, której potem nie da się naprawić.
Większość wzmacniaczy głośności robi dokładnie to i nic nie mówi. Tutaj liczba próbek, które zostałyby spłaszczone, jest dokładnie liczona, zanim cokolwiek się uruchomi. Kilkadziesiąt na pięć milionów jest niesłyszalne i strona to mówi. Dziesięć procent pliku to zniszczony dźwięk i strona też to mówi, razem z największą zmianą, jaką ten konkretny plik zniesie czysto.
Szczyt decyduje o przesterowaniu. Średnia, mierzona jako RMS, jest znacznie bliższa temu, co ludzie rozumieją przez głośno: mocno skompresowany utwór pop i cicha nagrana mowa mogą mieć ten sam szczyt i brzmieć z różnicą dwudziestu decybeli. Obie wartości są podawane w dBFS, gdzie zero to pełna skala, a każdy prawdziwy sygnał jest ujemny.
Wyrównanie głośności w sensie nadawczym, mierzone w LUFS, to inne zadanie, które do dobrego wykonania wymaga kompresji, a kompresja zmienia wykonanie. Tutaj nic nie jest kompresowane.
Jeden WAV, 16- lub 24-bitowy, bo żadna przeglądarka nie potrafi zapisać MP3. Nic nie jest ponownie kompresowane: każda próbka jest dekodowana, mnożona i zapisywana. Plik jest więc dużo większy niż skompresowany oryginał, około 10 MB na minutę w stereo, a strona pokazuje tę wartość przed startem.
Wybierz tryb szczytu i zostaw cel na minus jednym decybelu. Każda próbka zostanie pomnożona przez wartość, która stawia najgłośniejszy moment nagrania dokładnie tam, czyli maksimum, jakie plik zniesie bez spłaszczenia czegokolwiek. Strona pokaże, ile decybeli to wyszło.
Przesterowanie to sytuacja, gdy próbka zostaje wypchnięta ponad pełną skalę: wierzchołek fali jest ścinany na płasko i żaden późniejszy krok go nie przywróci. Mówienie, że wzmocnienie „może przesterować”, nikomu nie pomaga, więc dokładna liczba dotkniętych próbek jest liczona i porównywana z całością, i to czyni ostrzeżenie wartym przeczytania.
Sześć decybeli podwaja amplitudę każdej próbki, ale podwojenie amplitudy to nie podwojenie głośności: większość słuchaczy opisuje plus sześć jako mniej więcej półtora raza głośniej. Reguła kciuka dla dwukrotnie głośniejszego dźwięku to około dziesięciu decybeli, czyli nieco ponad trzykrotność amplitudy.
Do pewnego stopnia. Podniesienie poziomu podnosi wszystko jednakowo, w tym szum, brum i odgłosy pomieszczenia, więc nagranie zrobione na bardzo niskim poziomie wraca głośniejsze, ale nie czystsze. Nic w regulacji głośności nie oddzieli pożądanego dźwięku od szumu pod nim, a strona mówi o tym, gdy plik jest bardzo cichy.
Normalizacja znajduje najgłośniejszą próbkę i skaluje cały plik tak, by ta próbka wypadła na wybranym poziomie, zwykle decybel poniżej pełnej skali. Podgłośnienie stosuje zmianę, którą wpiszesz, niezależnie od tego, czy plik ma na nią miejsce. Obie to to samo mnożenie; różni się tylko sposób wyboru wartości.
Nic nie jest ponownie kompresowane. Przeglądarka dekoduje plik raz, każda próbka jest mnożona, a wynik zapisywany jako nieskompresowany WAV, więc nie powstaje drugie pokolenie kompresji MP3. Ceną jest rozmiar: WAV jest około dziesięć razy większy niż MP3 tej samej długości.
Nic nie jest wysyłane. Dekodowanie, mierzenie i mnożenie odbywają się w Twojej przeglądarce, a gotowy plik jest zapisywany na Twoim urządzeniu. Nie trzeba konta, do dźwięku nie jest dodawany znak wodny, a strona działa dalej po wyłączeniu połączenia.
Nadal coś nie działa? Zapytaj o narzędzie Zmiana głośności a odpowiedzieć może każdy, kto zna odpowiedź. Konto nie jest potrzebne.